Ga naar de inhoud

GEMEENTERAADSVERKIEZINGEN IN HOEGAARDEN (1982 -1988)

DERDE AMBTSTERMIJN VAN ROGER KERRIJN: HIJ ZOU AAN POPULARITEIT INBOETEN EN FRANS HUON PRIMUS ZIEN WORDEN

HOEGAARDEN – In de vorige bijdrage hadden we het vooral over de twisten rond de millenniumviering en schepen Frans Huon die het culturele leven van Hoegaarden deed heropbloeien, maar er toch niet voor beloond werd. Hij werd verantwoordelijk gesteld voor wateroverlast. Hij moest zijn plaats als eerste schepen afstaan aan Cyrille Vandermolen, die bij een vorige legislatuur zijn plaats had moeten afstaan aan schepenen uit Meldert en Outgaarden. Frans Huon zou zich 6 jaar min of meer in de luwte houden, om in 1988 de verkiezingen te winnen. Het werden weinig opwindende jaren. De hoofdrol was weggelegd voor de industrie, met het Hoegaards bier dat een hoge vlucht nam, en de suikerfabriek die sloot. Het biertoerisme vierde hoogtij in Hoegaarden. Jammer van de grote brand in 1985 in de Kluis. Er waren ook actieve handelaars met de o.a. de organisatie van handelsbeurzen in de sporthal.

Roger Kerrijn en Cyrille Vandermolen

Bij de verkiezingen van 11 oktober 1982 behaalde de CVP de volstrekte meerderheid met 10 zetels, tegen 5 voor de PVV en 2 voor de SP. De VU had geen verkozenen. Volgende raadsleden werden verkozen: CVP : Roger Kerrijn (1225), Cyrille Vandermolen (715), Frans Huon (685), Georges Gilis (558), Fernand Hardiquest (492), Suzanne Swellen (492), Roger Rosseels (442), Willy Van Oversteyns (431), Jef Michel (411), en Luc Briesen (401). PVV : Willy Marchal (595), Freddy Mannaerts (405), Gaston Hendrickx (339), Jacques Delmulle (301), en Maurice Collart (275). SP : Jef Ausloos (289) en Germaine Fumier (283).

Er kwam volgende verdeling : burgemeester Roger Kerrijn, 1ste schepen Cyrille Vandermolen, 2de schepen Frans Huon , 3de schepen Fernand Hardiquest,  4de schepen Suzanne Swellen. Suzanne Swellen werd meteen de eerste vrouwelijke schepen van Hoegaarden. Georges Gilis werd OCMW-voorzitter. Gemeenteraadslid Fernand Hardiquest (CVP), die schepen zou worden in de komende legislatuur,  overleed in november 1982. In zijn plaats kwam  Ciska Van Esch als raadslid en Roger Rosseels werd schepen.

Georges Gilis werd de nieuwe OCMW-voorzitter. Hij volgde zichzelf op. De volledige raad bestond uit Roger Abts, Georges Gilis, Vital Nijs, Luc Massa, Ciska Van Esch (CVP), Louis Bollen, Laurent Vanooy, Georges Steenwinckels (PVV) en Clément Reviers (SP). Deze laatste zou in mei 1984 opgevolgd worden door Valère Cockx. Laurent Vanooy zou in oktober 1984 opgevolgd worden door Eddy Taverniers.

De PVV- en SP-oppositie kreeg in mei 1983 verbod van burgemeester Kerrijn om nog samen op het gemeentehuis te vergaderen voor de raadszittingen. De fracties mochten nog wel apart vergaderen, maar zonder hun partijvoorzitter.

De nieuwe gemeenteraad in 1983

ONTSLAGEN

PVV-raadslid Jacques Delmulle nam in september 1983 ontslag uit de gemeente raad, en werd opgevolgd door Sabine Paenhuysen uit Outgaarden. Zij werd meteen de derde vrouw in deze gemeenteraad, na Suzanne Swellen en Germaine Fumier.

CVP voorzitter Luc Massa meldde in oktober 1983 dat de CVP tegen de aanleg van de TGV was. Het CVP-protest werd overgemaakt aan Minister van Verkeerswezen Herman De Croo.

Er werd in 1984 aangedrongen op de oprichting van een commissie Bail. De PVV vroeg aan Minister Karel Poma een staatstussenkomst voor de aankoop van het domein Bail. Ook de CVP ondernam stappen voor het bekomen van de toelagen. De tussenkomst werd achteraf toegezegd door de minister.

CVP-raadslid Willy Van Oversteyns nam ontslag uit de gemeenteraad. Hij werd opgevolgd door Jean-Pierre Taverniers, die later schepen en burgemeester zou worden. Ciska Van Esch was eerste opvolgster, maar zij verkoos in de OCMW – raad te blijven. Jean-Pierre Taverniers zou de eed afleggen op de raadszitting van februari.

Voor het eerst werd op de gemeenteraad van februari 1984 over de ruilverkaveling Hoegaarden gesproken. De gemeente had echter nog geen officieel bericht gekregen. Schepen Frans Huon was groot voorstander van de ruilverkaveling: “voor 20% subsidiëring krijgt men 100% infrastructuur”, zo luidde de argumentatie van de schepen van Landbouw.

De kerkfabriek Meldert en het gemeentebestuur waren het in januari 1985 grondig oneens, zozeer dat de kerkfabriek was gaan aankloppen bij de PVV-oppositie. Er was onenigheid over de begroting en meer bepaald over de herstellingen aan de pastorie. Volgens de pastoor was de woonst niet meer bewoonbaar. Volgens schepen Cyrille Vandermolen was het gedeelte door de pastoor bewoond, volledig in orde. Nog volgens het College was de pastorie van Outgaarden veel dringender aan herstel toe.

Het bestek voor de aanleg van de speelvelden Tomsin werd in april 1985  goedgekeurd. De geschiedenis hiervan sleepte al aan van in 1978. Oorspronkelijk werd de waarde van het goed geschat op 1,6 miljoen frank, maar uit eindelijk betaalde de gemeente vier miljoen frank. De totale kostprijs met de aanleg van het voetbalterrein, de parkings en de omgevingswerken, zou 21 miljoen frank bedragen, waar van 9 miljoen ten laste van de gemeente.

Roger Rosseels en Jean-Pierre Taverniers

VOORAL VARKENS

Een mogelijk nieuwe varkensstal aan de Persstraat in Hoxem, was het meest besproken onderwerp van de raadszitting van juli 1985. Het leek er zelfs even op dat de inwoners van Hoxem het gemeentehuis gingen bezetten. Een 40-tal inwoners kwamen naar de raadszitting om te horen hoe raadslid Gaston Hendrickx over de uitbatingsvergunning van een nieuw bedrijf van mestvarkens wilde interpelleren. Op dat ogenblik waren er in Hoxem al 3000 varkens, tegenover slechts 280 inwoners. De inwoners kregen nauwelijks de kans om te reageren want het onderzoek de commodo et incommodo, bleef maar enkele uren hangen. Volgens burgemeester Roger Kerrijn ging de zaak van de mestvarkensstal alleen het College aan, en moesten de raadsleden zich er niet mee bemoeien. De burgemeester zei dat het College zich negatief had uit gesproken over het dossier, maar de woedende inwoners van Hoxem namen dat niet. Volgens hen werd die vergunning begin 1984 gunstig geadviseerd.

De gemeenteraad besliste in besloten zitting van juli 1985 om de gronden van de Tiense Suikerfabriek aan te kopen, waar het voetbalveld van de Klup lag en een bezinkingsvijver. Deze gronden lagen op grondgebied van de gemeente Geldenaken (Zétrud-Lumay), aan de overkant van de taalgrens. De koop zou in 1986 gebeuren

Weer zaten mensen van Hoxem bij de gemeenteraadszitting van september 1985 te wachten op de trappen van het gemeentehuis, tot na middernacht. De inwoners hadden ondertussen 140 handtekeningen verzameld tegen de bouw van de varkensstal aan de Persstraat.

Schepen Frans Huon wilde in mei 1986 het domein Bail niet volledig aan horeca geven. “We hebben subsidiëring gekregen voor cultuur, dus moet een gedeelte een culturele bestemming krijgen”, aldus Huon. De eerste werkzaamheden aan het fietspad Hoegaarden-Huppaye vingen aan, in mei 1986. Er waren vroeger al onderhandelingen tussen het Wegenfonds, de Klup en de Suikerfabriek. Er werd toen beslist het gedeelte van het fietspad, tot aan het voetbalveld van de Klup, nu voedselbos, voor auto’s berijdbaar te maken.

In mei 1986 werd de nieuwe gemeentelijke visvijver, in beheer gegeven aan de Grand-Pont Vissers, door burgemeester Roger Kerrijn, in aanwezigheid van de voltallige gemeenteraad. In tegenstelling tot de oorspronkelijke plannen werd de vijver al dat jaar volledig elke dag opengezet, van zonsopgang tot zonsondergang.

Suzanne Swellen en Georges Gilis

Jean-Jacques Machiels was sinds drie jaar dirigent van MGG, in mei 1986. “We hebben zopas een lenteconcert in de Cerkel georganiseerd, waaraan de andere Hoegaardse harmonie, de Vrije Muziekliefhebbers, haar medewerking verleende. Tien jaar geleden zou zoiets in Hoegaarden nog onmogelijk geweest zijn, omdat de politieke vetes toen nog hoog oplaaiden”, aldus Jean-Jacques. Inderdaad merkwaardig, als men weet hoe het er in de 19de eeuw aan toeging, met de harmonies centraal in de dorpspolitiek, en ook nog in het begin van de jaren ’70.

OVER BAIL

In juni 1986 was er grote ruzie tussen schepen Frans Huon (CVP) en PVV-fractieleider Freddy Mannaerts op de raadszitting, nochtans twee goede vrienden. Mannaerts drong aan op een bestemming voor het domein Bail, en wilde dat er schot kwam in de commissie Bail. Huon antwoordde hem dat hij moest ophouden met dat “gezever en demagogisch gepraat over het kapittelhuis” en Mannaerts verliet uit protest de raadszitting. Freddy Mannaerts zei zich mee verantwoordelijk te voelen voor het domein Bail dat unaniem werd aangekocht voor 11 miljoen frank, maar sinds 1982 stond te verkrotten.

De gemeentelijke administratie zou in november 1986 rechtstreeks aansluiten met het Rijksregister, via het Data Communication System. Het tijdperk van de computer brak aan. . De prijs werd geraamd op 200.000 frank, want alleen de hardware was nodig. De software bevond zich immers in Brussel.

De inplanting van een OCMW-rusthuis aan de Stoopkensstraat was weer onzeker in januari 1987. Een aantal mensen opteerde om in de Tiensestraat te blijven, maar volgens OCMW-voorzitter Georges Gilis kon het daar niet. Waar zou men tijdens de verbouwingen met de bejaarden naartoe moeten? Er zou toch subsidiëring gevraagd worden met voorlopig de Stoopkensstraat als inplanting.

Oppositieleiders Willy Marchal en Freddy Mannaerts

CVP-raadslid Luc Briesen verhuisde naar Oorbeek en gaf ontslag in de gemeenteraad van januari 1987. Hij werd opgevolgd door Maria Marchal, die de eed zou afleggen op 6 februari. Op dat ogenblik waren er vier dames in de raad.

De Hoegaardse bibliotheek kreeg een officiële erkenning als Plaatselijke Openbare Bibliotheek in mei 1987. Eind 1978 bij het afscheid van de vorige bibliothecaris Fernand Dumont, nog in het lokaal aan het gemeentehuis, waren er nog een 50-tal bruikbare jeugdboeken over. De bibliotheek werd in het schoolhuis heropend in september 1979, en toen werden 2000 boeken van het gemeentehuis overgebracht. Thans beschikte de bibliotheek al over een 7000-tal werken.

FIETSPAD, RUSTHUIS EN TGV

Op 5 juli 1987 werd het fietspad Hoegaarden – Geldenaken – Ramillies in gebruik genomen. Minister Louis Olivier, burgemeester Roger Kerrijn van Hoegaarden, en burgemeester Louis Michel van Geldenaken openden officieel de route. Bij de opening werd het voor velen de laatste treinrit, want een toeristisch treintje reed van het station van Hoegaarden, naar Zétrud-Lumay, Geldenaken, Huppaye en Ramillies.

Het OCMW had in oktober 1987 beslist dat het nieuwe rusthuis in het centrum zou blijven. Er zou waarschijnlijk een nieuwe vleugel bijgebouwd worden aan het huidige Sint-Jozefrusthuis. Het OCMW voerde in april 1988 onderhandelingen in verband met de aankoop van een woning en achterliggende tuin, aan de rechterkant van het huidige rusthuis. In die tuin zou een nieuwe vleugel komen.

Het treintje met de prominenten op de Ravel

Sinds het begin van de toeristische rondleidingen in 1980 werd nu in november 1987 de 1000ste groep op het gemeentehuis ontvangen. Het ging om de Landelijke Gilde van Neerwinden.

De CVP fractie vroeg een eensgezinde motie goed te keuren tegen de TGV, in maart 1988. Bij de PVV vond men deze motie een paniekreactie door de berichtgeving van Natuur en Landschap dat de spoorlijn aan de zuidkant van de E40 zou komen, waardoor Hoxem en Rommersom in gevaar zouden komen. Toen het over Oorbeek ging werd er in Hoegaarden echter niet gereageerd. Schepen Frans Huon loste de impasse op door te stellen dat men niet het principe van de TGV moest aanvallen, maar wel de schade die aan de streek werd aangebracht. De motie werd in die zin aangepast.

Bij de PVV werd in mei 1988 het licht op groen gezet voor een eventuele lijst “Gemeentebelangen”, samen met de SP en de VU, maar dit voorstel werd door de SP geweigerd.

In de CVP werd in juni 1988 geruzied om de schepenbevoegdheid Ruimtelijke Ordening en Leefmilieu. Burgemeester Kerrijn wilde deze bevoegdheid van schepen Vandermolen afnemen om ze aan schepen Huon te geven. Volgens schepen Cyrille Vander molen had hij dit aanvaard op aanvraag van de burgemeester, om de gemoederen te bedaren, en vooral omdat bij het begin van de legislatuur niemand happig leek op de bevoegdheid Ruimtelijke Ordening en Leefmilieu. Thans vroeg schepen Huon meer bevoegdheden om naar de gemeenteraadsverkiezingen te trekken. Tussen de aanhangers van Vandermolen en Huon was er nooit een goede verstandhouding geweest.

VERKIEZINGEN 1988

De uittredende CVP-meerderheid won de verkiezingen in oktober 1988 en haalde nog een zetel meer: 11 op 17.  De PVV verloor een zetel en kwam op 4, terwijl de SP er 2 behield. Verrassend was het stemmenaantal van de 3de CVP kandidaat Frans Huon, die 1169 stemmen haalde, of 287 stemmen meer dan zijn lijsttrekker Roger Kerrijn. Ook bij de PVV halen de 2de en de 3de op de lijst meer stemmen dan lijsttrekker Freddy Mannaerts. Ziehier de rechtstreeks verkozenen en hun voorkeurstemmen: CVP: Roger Kerrijn (882), Cyrille Vandermolen (642), Frans Huon (1169), Georges Gilis (662), Suzanne Swellen (787), Siska Van Esch (382), Denis Theunis (400), Jean Pierre Taverniers (486), Willem Torry (460), Marc Rimanque (396) en Luc Massa (513) PVV: Freddy Mannaerts (415), Marco Bogaerts (476), Gaston Hendrickx (443), en Armand Vandepoel (378). SP: Jef Ausloos (309) en Louis Vandenwijngaerden (286).

Frans Huon en Marco Bogaerts

Er leek een akkoord in de maak dat Roger Kerrijn nog twee jaar zou aanblijven als burgemeester, zodat hij zijn 20-jarig jubileum als burgemeester kon vieren. Daarna zou hij opgevolgd worden door Frans Huon. Georges Gilis werd opnieuw OCMW-voorzitter en het college zou bestaan uit Frans Huon, Suzanne Swellen, Cyrille Vandermolen en Luc Massa. Op de laatste raadszitting van 30 december 1988 werd afscheid genomen van de raadsleden Georges Gilis, Maria Marchal, Jozef Michel, Germaine Fumier, Sabine Lochie, Maurice Collart en Willy Marchal. – HCH